W ciszy studni Jakuba zmęczenie Syna Bożego spotyka się z pragnieniem ludzkości. Dialog z Samarytanką uświadamia nam, że Bóg pragnie, byśmy my pragnęli Jego. Uczy nas porzucać nasze dzbany przywiązań, by wielbić Ojca w duchu i w prawdzie, i by odkryć źródło, które tryska ku życiu wiecznemu.
Fons aquae salientis in vitam aeternam
Jezus oferuje Samarytance i nam wodę, która gasi najgłębsze pragnienie duszy, stając się wewnętrznym źródłem łaski.
Studnia Jakuba uosabia stare prawo i ludzkie obietnice, które mimo swej głębi nie mogą zaspokoić nas na zawsze. Chrystus, zmęczony podróżą, objawia się jako Boski Oblubieniec poszukujący swego Kościoła na wygnaniu. Prośba ‘Daj mi pić’ wyraża Jego pragnienie naszej wiary i zbawienia.
‘Woda żywa’ to Duch Święty. Podczas gdy ziemska woda uspokaja tylko na chwilę, łaska Boża przekształca serce w źródło wytryskujące w wieczność. Kobieta musi najpierw uznać swoją potrzebę i pustkę, by przyjąć ten bezcenny dar.
In spiritu et veritate
Prawdziwa adoracja wykracza poza miejsca fizyczne; wymaga serca odnowionego przez Ducha i kierowanego przez Prawdę, którą jest Chrystus.
Objawienie, że Bóg jest Duchem, wskazuje, że świątynią Nowego Przymierza jest Ciało Chrystusa i dusza w stanie łaski. Nie chodzi już o Jerozolimę ani o górę Garizim. Doskonała adoracja dokonuje się we wnętrzu serca oświeconego przez wiarę.
Czczenie ‘w duchu i w prawdzie’ oznacza oddanie całego naszego życia jako żywej ofiary, jednocząc się z modlitwą Jezusa. Ojciec szuka czcicieli, którzy pozwolą się przemienić dzięki tej cichej bliskości.
Messis multa
Nawrócenie Samarytan i uzdrowienie syna urzędnika pokazują, że słowo Chrystusa jest płodne i życiodajne.
Pola ‘białe na żniwo’ to dusze gotowe na przyjęcie Ewangelii. Pokarmem Chrystusa jest pełnienie woli Ojca; naszym udziałem w Jego dziele jest sianie lub żniwo z pokorą, w uznaniu, że wszystko jest łaską.
Po powrocie do Kany Galilejskiej uzdrowienie na odległość syna urzędnika ilustruje moc Słowa Bożego. Nie trzeba widzieć znaków fizycznych; wystarczy ufna wiara (‘uwierzył człowiek słowu’). Cud ten ugruntowuje wiarę całego domu i zapowiada duchowe uzdrowienie świata.
Praktyczny przewodnik do Lectio Divina
Lectio
Przeczytaj uważnie 4. rozdział Ewangelii Jana. Zaobserwuj, jak rozwija się dialog między Jezusem a Samarytanką. Jak przechodzi od nazywania Go ‘Żydem’ do uznania Go za ‘Chrystusa’? Zwróć uwagę na kontrasty: woda ze studni i woda żywa, pragnienie fizyczne i duchowe.
Meditatio
Rozważ swoje własne pragnienia. Do jakich studni się udajesz, gdy odczuwasz pustkę lub niepokój? Usłysz Jezusa mówiącego do ciebie: ‘Daj mi pić’. On prosi o twoje zmęczenie i twoje upadki, by w zamian dać ci swojego Ducha.
Oratio
Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnął. Oczyść mój sposób szukania Ciebie. Chcę Cię wielbić w duchu i w prawdzie, w ciszy mojego serca. Uzdrow tych, którzy są daleko, tak jak uzdrowiłeś syna urzędnika.
Contemplatio
Zatrzymaj się w ciszy przy studni. Wyobraź sobie miłujące spojrzenie Jezusa, który zna całą twoją historię, a mimo to wybiera cię, by się objawić. Odpocznij w pewności, że On jest Zbawicielem świata.
Evangelium secundum Ioannem
Vulgata Clementina
1. Ut ergo cognovit Jesus quia audierunt pharisaei quod Jesus plures discipulos facit, et baptizat, quam Joannes,
2. (quamquam Jesus non baptizaret, sed discipuli ejus,)
3. reliquit Judaeam, et abiit iterum in Galilaeam.
4. Oportebat autem eum transire per Samariam.
5. Venit ergo in civitatem Samariae, quae dicitur Sichar, juxta praedium quod dedit Jacob Joseph filio suo.
6. Erat autem ibi fons Jacob. Jesus ergo fatigatus ex itinere, sedebat sic supra fontem. Hora erat quasi sexta.
7. Venit mulier de Samaria haurire aquam. Dicit ei Jesus: Da mihi bibere.
8. (Discipuli enim ejus abierant in civitatem ut cibos emerent.)
9. Dicit ergo ei mulier illa Samaritana: Quomodo tu, Judaeus cum sis, bibere a me poscis, quae sum mulier Samaritana? non enim coutuntur Judaei Samaritanis.
10. Respondit Jesus, et dixit ei: Si scires donum Dei, et quis est qui dicit tibi: Da mihi bibere: tu forsitan petisses ab eo, et dedisset tibi aquam vivam.
11. Dicit ei mulier: Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est: unde ergo habes aquam vivam?
12. Numquid tu major es patre nostro Jacob, qui dedit nobis puteum, et ipse ex eo bibit, et filii ejus, et pecora ejus?
13. Respondit Jesus, et dixit ei: Omnis qui bibit ex aqua hac, sitiet iterum; qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum:
14. sed aqua quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam.
15. Dicit ad eum mulier: Domine, da mihi hanc aquam, ut non sitiam, neque veniam huc haurire.
16. Dicit ei Jesus: Vade, voca virum tuum, et veni huc.
17. Respondit mulier, et dixit: Non habeo virum. Dicit ei Jesus: Bene dixisti, quia non habeo virum;
18. quinque enim viros habuisti, et nunc, quem habes, non est tuus vir: hoc vere dixisti.
19. Dicit ei mulier: Domine, video quia propheta es tu.
20. Patres nostri in monte hoc adoraverunt, et vos dicitis, quia Jerosolymis est locus, ubi adorare oportet.
21. Dicit ei Jesus: Mulier, crede mihi, quia venit hora, quando neque in monte hoc, neque in Jerosolymis adorabitis Patrem.
22. Vos adoratis quod nescitis: nos adoramus quod scimus, quia salus ex Judaeis est.
23. Sed venit hora, et nunc est, quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate. Nam et Pater tales quaerit, qui adorent eum.
24. Spiritus est Deus: et eos qui adorant eum, in spiritu et veritate oportet adorare.
25. Dicit ei mulier: Scio quia Messias venit (qui dicitur Christus): cum ergo venerit ille, nobis annuntiabit omnia.
26. Dicit ei Jesus: Ego sum, qui loquor tecum.
27. Et continuo venerunt discipuli ejus: et mirabantur quia cum muliere loquebatur. Nemo tamen dixit: Quid quaeris? aut, Quid loqueris cum ea?
28. Reliquit ergo hydriam suam mulier, et abiit in civitatem, et dicit illis hominibus:
29. Venite, et videte hominem qui dixit mihi omnia quaecumque feci: numquid ipse est Christus?
30. Exierunt ergo de civitate, et veniebant ad eum.
31. Interea rogabant eum discipuli, dicentes: Rabbi, manduca.
32. Ille autem dixit eis: Ego cibum habeo manducare, quem vos nescitis.
33. Dicebant ergo discipuli ad invicem: Numquid aliquis attulit ei manducare?
34. Dicit eis Jesus: Meus cibus est ut faciam voluntatem ejus qui misit me, ut perficiam opus ejus.
35. Nonne vos dicitis quod adhuc quatuor menses sunt, et messis venit? Ecce dico vobis: levate oculos vestros, et videte regiones, quia albae sunt jam ad messem.
36. Et qui metit, mercedem accipit, et congregat fructum in vitam aeternam: ut et qui seminat, simul gaudeat, et qui metit.
37. In hoc enim est verbum verum: quia alius est qui seminat, et alius est qui metit.
38. Ego misi vos metere quod vos non laborastis: alii laboraverunt, et vos in labores eorum introistis.
39. Ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum, propter verbum mulieris testimonium perhibentis: Quia dixit mihi omnia quaecumque feci.
40. Cum venissent ergo ad eum Samaritani, rogaverunt eum ut ibi maneret. Et mansit ibi duos dies.
41. Et multo plures crediderunt in eum propter sermonem ejus.
42. Et mulieri dicebant: Quia jam non propter tuam loquelam credimus: ipsi enim audivimus, et scimus quia hic est vere Salvator mundi.
43. Post duos autem dies exiit inde, et abiit in Galilaeam.
44. Ipse enim Jesus testimonium perhibuit, quia propheta in sua patria honorem non habet.
45. Cum ergo venisset in Galilaeam, susceperunt eum Galilaei, cum omnia vidissent quae fecerat Jerosolymis in die festo: et ipsi enim venerant ad diem festum.
46. Venit ergo iterum in Cana Galilaeae, ubi fecit aquam vinum. Et erat quidam regulus, cujus filius infirmabatur Capharnaum.
47. Hic cum audisset quia Jesus adveniret a Judaea in Galilaeam, abiit ad eum, et rogabat eum ut descenderet, et sanaret filium ejus: incipiebat enim mori.
48. Dixit ergo Jesus ad eum: Nisi signa et prodigia videritis, non creditis.
49. Dicit ad eum regulus: Domine, descende priusquam moriatur filius meus.
50. Dicit ei Jesus: Vade, filius tuus vivit. Credidit homo sermoni quem dixit ei Jesus, et ibat.
51. Jam autem eo descendente, servi occurrerunt ei, et nuntiaverunt dicentes, quia filius ejus viveret.
52. Interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit. Et dixerunt ei: Quia heri hora septima reliquit eum febris.
53. Cognovit ergo pater, quia illa hora erat in qua dixit ei Jesus: Filius tuus vivit; et credidit ipse, et domus ejus tota.
54. Hoc iterum secundum signum fecit Jesus, cum venisset a Judaea in Galilaeam.
Kairós Contemplative Adaptation
1. Kiedy więc Jezus dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż Jezus pozyskuje i chrzci więcej uczniów niż Jan,
2. (chociaż sam Jezus nie chrzcił, lecz Jego uczniowie,)
3. opuścił Judeę i odszedł znowu do Galilei.
4. A musiał przechodzić przez Samarię.
5. Przybył więc do miasteczka samarytańskiego, zwanego Sychar, w pobliżu posiadłości, którą Jakub dał swemu synowi Józefowi.
6. Tam była studnia Jakuba. Jezus, zmęczony drogą, siedział tak przy studni. Była mniej więcej godzina szósta.
7. Nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić».
8. (Jego uczniowie bowiem odeszli do miasta, aby kupić żywności).
9. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, o wodę?» (Żydzi bowiem nie obcują z Samarytanami).
10. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i [wiedziała], kim jest Ten, kto ci mówi: "Daj Mi pić" – prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej».
11. Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skąd więc masz tę wodę żywą?
12. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie, i jego bydło?»
13. W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął.
14. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu».
15. Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać».
16. A On jej odpowiedział: «Idź, zawołaj swego męża i wróć tutaj!»
17. A kobieta odrzekła Mu na to: «Nie mam męża». Rzekł do niej Jezus: «Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża.
18. Miałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś zgodnie z prawdą».
19. Rzekła do Niego kobieta: «Panie, widzę, że jesteś prorokiem.
20. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga».
21. Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca.
22. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów.
23. Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec.
24. Bóg jest duchem; potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie».
25. Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko».
26. Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię».
27. Wtem przyszli uczniowie Jego i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Jednakże żaden nie powiedział: «Czego od niej chcesz? - albo: - Czemu z nią rozmawiasz?»
28. Kobieta zaś zostawiła swój dzban i odeszła do miasta. I mówiła tam ludziom:
29. «Pójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co uczyniłam: Czyż On nie jest Mesjaszem?»
30. Wyszli z miasta i szli do Niego.
31. Tymczasem prosili Go uczniowie, mówiąc: «Rabbi, jedz!»
32. On im rzekł: «Ja mam do jedzenia pokarm, o którym wy nie wiecie».
33. Mówili więc uczniowie jeden do drugiego: «Czyż Mu kto przyniósł coś do zjedzenia?»
34. Powiedział im Jezus: «Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło.
35. Czyż nie mówicie: "Jeszcze cztery miesiące, a nadejdą żniwa"? Oto powiadam wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak bieleją na żniwo.
36. Ten, kto żnie, odbiera zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak iż siewca cieszy się razem ze żniwiarzem.
37. Tu bowiem okazuje się prawdziwym powiedzenie: Jeden sieje, a drugi żnie.
38. Ja was posłałem żąć to, nad czym wyście się nie natrudzili. Inni się natrudzili, a w ich trud wyście weszli».
39. Wielu Samarytan z owego miasta uwierzyło w Niego dzięki słowu kobiety świadczącej: «Powiedział mi wszystko, co uczyniłam».
40. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich pozostał. Pozostał tam przez dwa dni.
41. I o wiele więcej ich uwierzyło na Jego słowo,
42. a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, na własne bowiem uszy usłyszeliśmy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
43. Po dwóch dniach wyszedł stamtąd i udał się do Galilei.
44. Sam bowiem Jezus poświadczył, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie.
45. Kiedy więc przybył do Galilei, przyjęli Go Galilejczycy, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto.
46. Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A był tam pewien urzędnik królewski, którego syn chorował w Kafarnaum.
47. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego i prosił, aby przyszedł i uzdrowił jego syna: był on bowiem już umierający.
48. Jezus rzekł do niego: «Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie».
49. Powiedział do Niego urzędnik królewski: «Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko».
50. Rzekł do niego Jezus: «Idź, syn twój żyje». Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i poszedł z powrotem.
51. A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że chłopiec jego żyje.
52. Zapytał ich o godzinę, o której mu się polepszyło. Rzekli mu: «Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka».
53. Poznał ojciec, że to była ta godzina, o której Jezus rzekł do niego: «Syn twój żyje». I uwierzył on sam i cała jego rodzina.
54. Ten drugi znak uczynił Jezus, kiedy powrócił z Judei do Galilei.
Tekst: Wulgata Klemantyńska | Wersja: © Kairos Studio
✦Eksploruj Biblioteka Wulgaty Medytowanej aby studiować Pismo Święte.
Eksploruj Świętą Bibliotekę
Kontynuuj odkrywanie naszej kolekcji tradycyjnych modlitw, śpiewów gregoriańskich i żywotów świętych.
Odkrywaj Dalej 📖