Drugi rozdział Ewangelii według św. Jana przedstawia nam dwa pierwsze wielkie publiczne gesty Jezusa: przemianę wody w wino podczas wesela w Kanie Galilejskiej oraz wypędzenie kupców ze świątyni w Jerozolimie. Poprzez przejście od wody dawnego Prawa do nowego wina łaski oraz oczyszczenie zewnętrznego kultu, Wulgata objawia nam ustanowienie nowego przymierza wypisanego na samym ciele Pana.
Tekst równoległy: Wulgata Łacińska vs Przekład Kairós
Poniżej przedstawiamy święty tekst Wulgaty Klementyńskiej w jej łacińskim brzmieniu obok kontemplacyjnego przekładu Kairós, stworzonego z myślą o modlitwie i rozmyślaniu.
| Tekst łaciński (Vulgata Clementina) | Kontemplacyjna Adaptacja Kairós |
|---|---|
| [1] Et die tertia nuptiae factae sunt in Cana Galilaeae: et erat mater Iesu ibi. | [1] Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. |
| [2] Vocatus est autem et Iesus, et discipuli eius ad nuptias. | [2] Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. |
| [3] Et deficiente vino, dicit mater Iesu ad eum: Vinum non habent. | [3] A gdy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego z cichą ufnością: „Nie mają wina”. |
| [4] Et dicit ei Iesus: Quid mihi et tibi est, mulier? nondum venit hora mea. | [4] Jezus Jej odpowiedział: „Czego chcesz ode Mnie, Niewiasto? Czyż to moja lub Twoja sprawa? Jeszcze nie nadeszła godzina moja”. |
| [5] Dicit mater eius ministris: Quodcumque dixerit vobis, facite. | [5] Wtedy Jego Matka, znając głębię Jego serca, rzekła do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. |
| [6] Erant autem ibi lapideae hydriae sex positae secundum purificationem Iudaeorum, capientes singulae metretas binas vel ternas. | [6] Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych, przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. |
| [7] Dicit eis Iesus: Implete hydrias aqua. Et impleverunt eas usque ad summum. | [7] Rzekł do nich Jezus: „Napełnijcie stągwie wodą”. I napełnili je aż po brzegi. |
| [8] Et dicit eis Iesus: Haurite nunc, et ferte architriclino. Et tulerunt. | [8] Potem powiedział: „Czerpcie teraz i nieście staroście weselnemu”. A oni zanieśli. |
| [9] Ut autem gustavit architriclinus aquam vinum factam, et non sciebat unde esset, ministri autem sciebant qui haurierant aquam: vocat sponsum architriclinus, | [9] Gdy zaś starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – a nie wiedział, skąd pochodzi (lecz słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli) – zawołał pana młodego |
| [10] et dicit ei: Omnis homo primum bonum vinum ponit: et cum inebriati fuerint, tunc id quod deterius est. Tu autem servasti bonum vinum usque adhuc. | [10] i rzekł do niego: „Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wtedy gorsze. Ty zaś zachowałeś dobre wino aż do tej pory”. |
| [11] Hoc fecit initium signorum Iesus in Cana Galilaeae: et manifestavit gloriam suam, et crediderunt in eum discipuli eius. | [11] Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. |
| [12] Post hoc descendit Capharnaum ipse, et mater eius, et fratres eius, et discipuli eius: et ibi manserunt non multis diebus. | [12] Potem udał się do Kafarnaum, On sam, Jego Matka, Jego bracia i Jego uczniowie; i tam pozostali przez kilka dni. |
| [13] Et prope erat Pascha Iudaeorum, et ascendit Iesus Ierosolymam: | [13] Nadchodziła właśnie Pascha żydowska i Jezus udał się do Jerozolimy. |
| [14] et invenit in templo vendentes boves, et oves, et columbas, et numularios sedentes. | [14] W świątyni zastał sprzedawców wołów, owiec i gołębi oraz bankierów siedzących przy stołach. |
| [15] Et cum fecisset quasi flagellum de funiculis, omnes eiecit de templo, oves quoque, et boves, et numulariorum effudit aes, et mensas subvertit. | [15] Wówczas sporządziwszy jakby bicz ze sznurków, wypędził wszystkich ze świątyni, również owce i woły, rozsypał monety bankierów i pokrzyżował ich stoły; |
| [16] et his qui columbas vendebant, dixit: Auferte ista hinc, et nolite facere domum Patris mei domum negotiationis. | [16] a do tych, którzy sprzedawali gołębie, rzekł ze stanowczą powagą: „Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu Ojca mego targowiska”. |
| [17] Recordati vero sunt discipuli eius quia scriptum est: Zelus domus tuae comedit me. | [17] Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: „Gorliwość o dom Twój pożera mnie”. |
| [18] Responderunt ergo Iudaei, et dixerunt ei: Quod signum ostendis nobis, quia haec facis? | [18] Wtedy Żydzi odezwali się do Niego słowami: „Jakim znakiem wykażesz się przed nami, że masz prawo to czynić?”. |
| [19] Respondit Iesus, et dixit eis: Solvite templum hoc, et in tribus diebus excitabo illud. | [19] Jezus im odpowiedział: „Zburzcie tę świątynię, a ja w trzy dni ją wzniosę”. |
| [20] Dixerunt ergo Iudaei: Quadraginta et sex annis aedificatum est templum hoc, et tu in tribus diebus excitabis illud? | [20] Rzekli do Niego Żydzi: „Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty wzniesiesz ją w trzy dni?”. |
| [21] Ille autem dicebat de templo corporis sui. | [21] On zaś mówił o świątyni swojego własnego ciała. |
| [22] Cum ergo resurrexisset a mortuis, recordati sunt discipuli eius quia hoc dicebat, et crediderunt scripturae, et sermoni quem dixit Iesus. | [22] Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie Jego uczniowie, że to mówił, i uwierzyli Pismu oraz słowu, które wyrzekł Jezus. |
| [23] Cum autem esset Ierosolymis in Pascha in die festo, multi crediderunt in nomine eius, videntes signa eius quae faciebat. | [23] A gdy przebywał w Jerozolimie w czasie święta Paschy, wielu uwierzyło w imię Jego, widząc znaki, które czynił. |
| [24] Ipse autem Iesus non credebat semetipsum eis, eo quod ipse nosset omnes, | [24] Jezus jednak nie powierzał się im, ponieważ znał wszystkich |
| [25] et quia opus ei non erat ut quis testimonium perhiberet de homine: ipse enim sciebat quid esset in homine. | [25] i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku; sam bowiem doskonale wiedział, co kryje się we wnętrzu każdego człowieka. |
Analiza mistyczna: Objawione Słowa
1. Vinum non habent — Egzystencjalna pustka i wstawiennictwo Maryi
Słowa Maryi: “Vinum non habent” (Nie mają wina), opisują trudną sytuację fizyczną weselników, lecz w sensie mistycznym oznaczają wyczerpanie się duchowej radości w ludzkim życiu. Wino to biblijny symbol miłości i obecności Ducha Świętego.
- Życie: Często doświadczamy chwil duchowej lub emocjonalnej posuchy, gdy czujemy, że nasza wewnętrzna radość wygasła. Ewangelia uczy nas zwracania się do Maryi jako pośredniczki, która zauważa nasze braki, zanim sami je nazwiemy, i prowadzi nas do jedynego Źródła, które potrafi je nasycić.
2. Quodcumque dixerit vobis, facite — Posłuszeństwo serca
Ostatnie słowa Maryi zapisane na kartach Ewangelii to wezwanie do bezwarunkowego zaufania: “Quodcumque dixerit vobis, facite” (Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie).
- Życie: Słudzy napełnili kamienne stągwie zwykłą wodą – było to zajęcie męczące i z pozoru bezcelowe w obliczu braku wina. A jednak to właśnie w cichym posłuszeństwie wobec codziennych, prozaicznych obowiązków Bóg dokonuje swoich największych dzieł. Cud dokonuje się wtedy, gdy oddajemy Mu naszą zwyczajną codzienność, by On ją przemienił.
3. Zelus domus tuae comedit me — Oczyszczenie wewnętrznej świątyni
Oczyszczając świątynię z przekupniów, Jezus odnosi do siebie słowa proroctwa: “Zelus domus tuae comedit me” (Gorliwość o dom Twój pożera mnie). Broni czystości miejsca świętego przed czysto komercyjnym i utylitarnym traktowaniem.
- Życie: My sami jesteśmy świątyniami Ducha Świętego. Często pozwalamy, aby ziemskie troski, chęć zysku i zgiełk wewnętrznego targowiska sprofanowały nasze sanktuarium. Oczyszczenie świątyni oznacza uciszenie tego zgiełku i przywrócenie głębokiej ciszy modlitwy w naszym sercu.
Przewodnik po kontemplacji (Lectio Divina)
Rozważaj ten fragment dzisiaj klasyczną metodą modlitwy:
- Lectio (Czytanie): Czytaj tekst powoli, zwracając uwagę na fizyczne szczegóły: kamienne stągwie do oczyszczeń, zimne i puste, oraz nowe wino – ciepłe, obfite i wyborne.
- Meditatio (Medytacja): Zatrzymaj się przy słowach: “Tu autem servasti bonum vinum usque adhuc” (Ty zaś zachowałeś dobre wino aż do tej pory). Pomyśl o tym, że Bóg nigdy nie daje nam niczego mniej niż to, co najlepsze, a Jego obietnice dojrzewają z czasem, przewyższając nasze początkowe oczekiwania.
- Oratio (Modlitwa): Powiedz Panu: „Panie, staję dziś przed Tobą wysuszony, moje stągwie są puste, pozbawione miłości i radości. Oddaję Ci moją zwykłą wodę; uczyń we mnie to, co zapowiedziałeś w swoim słowie”.
- Contemplatio (Kontemplacja): Trwaj w ciszy przed Panem. Poczuj, jak Jego chwała rozlewa się w twojej duszy, przemieniając lęki w pokój i radość. Odpocznij w ufności, że On wie, co kryje się w twoim sercu, i ogarnia cię swoją miłością.
†
Tekst: Wulgata Klemantyńska | Wersja: © Kairos Studio
✦Eksploruj Biblioteka Wulgaty Medytowanej aby studiować Pismo Święte.
← Poprzedni Rozdział J 1,19-51: Świadectwo i Uczniowie
Bibliotheca Sacra
✦ Eksploruj Świętą Bibliotekę
Kontynuuj odkrywanie naszej kolekcji tradycyjnych modlitw, śpiewów gregoriańskich i żywotów świętych.
Odkrywaj Dalej 📖